دوره 14، شماره 1 - ( 6-1405 )                   جلد 14 شماره 1 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hosseini Karnami S H. Analyzing the Jurisprudential-Medical Challenges of Patients with Brain Death and Vegetative State. JRH 2026; 14 (1)
URL: http://jrh.mazums.ac.ir/article-1-1279-fa.html
حسینی کارنامی سید حسین. واکاوی چالش‌های فقهی-پزشکی بیماران مبتلا به مرگ مغزی و حیات نباتی. دین و سلامت. 1405; 14 (1)

URL: http://jrh.mazums.ac.ir/article-1-1279-fa.html


عضو هیئت‌ علمی و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی مازندران
چکیده:   (9 مشاهده)
مسئلۀ تعیین وضعیت حیات یا مرگ در موارد «مرگ مغزی کامل» و «حیات نباتی پایدار»(Persistent Vegetative State - PVS) از جمله مباحث نوظهور و پیچیدۀ فقه پزشکی است که به‏لیل عدم سابقۀ مستقیم در متون فقهی کلاسیک، نیازمند بررسی و اجتهاد مبتنی‏بر یافته‌های علوم پزشکی معاصر است. تشخیص دقیق این وضعیت‌ها، زیربنای استنباط طیف گسترده‌ای از احکام شرعی است؛ احکامی از قبیل جواز قطع دستگاه‌های حمایتی، امکان پیوند اعضا، احکام طهارت و تدفین، سقوط تکالیف، مسائل حقوقی و مالی، انحلال نکاح و تقسیم ترکه که همگی منوط به تعیین مصداق «حیات» و «مرگ» هستند.
این پژوهش با هدف تحلیل جامع و تطبیقی دیدگاه‌های فقهی و پزشکی در این زمینه، به‏روش توصیفی-تحلیلی و با رویکردی اجتهادی-استنباطی انجام شده است. داده‌های مورد نیاز از طریق مطالعۀ کتابخانه‌ای منابع فقهی و پزشکی و نیز مشورت با متخصصان علوم اعصاب گردآوری شده است. درراستای این هدف، مفاهیم پزشکی مراحل حیات (کامل، نباتی پایدار، عضوی) و مراحل مرگ (کامل، ادراکات عالی، مرگ مغزی) با مفاهیم فقهی حیات (مستقر و غیرمستقر) و مرگ (قلبی-مغزی و مغزی) تبیین و مقایسه شده‌اند.
در این تحقیق، سه دیدگاه اصلی فقهی معاصر مورد واکاوی قرار گرفته است: دیدگاه اکثر فقها که با استناد به ادله‌ای خاص، فرد مبتلا به مرگ مغزی را زنده دانسته و احکام میت را بر او جاری نمی‌دانند؛ دیدگاه معدودی از فقها که او را مرده محسوب کرده و کلیۀ احکام مربوط به میت را اجرا می‌کنند؛ و دیدگاه قائلان به تفصیل که براساس شرایطی خاص، احکام را متفاوت می‌دانند. این پژوهش به تبیین، نقد و سنجش ادلۀ هر یک از این دیدگاه‌ها در پرتو داده‌های قطعی پزشکی می‌پردازد.
یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد نظریۀ زنده دانستن فرد دچار مرگ مغزی، هم از منظر قوت ادلۀ استنباطی و هم از جهت شهرت در میان فقهای معاصر، ارجحیت دارد و با اصل احتیاط در حفظ نفوس انسانی و بسیاری از قواعد فقهی سازگارتر است. این تحقیق برای پژوهشگران حوزۀ فقه، حقوق پزشکی، اخلاق زیستی و نیز جامعۀ پزشکی جهت اتخاذ تصمیم‌های بالینی و شرعی آگاهانه مفید است.

 
     
نوع مطالعه: پژوهشي - مقاله اصیل | موضوع مقاله: فقه و حقوق اسلامی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دین و سلامت می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Religion and Health

Designed & Developed by : Yektaweb