دوره 14، شماره 2 - ( 7-1405 )
جلد 14 شماره 2 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mouzarmi Y, Marashi S A, Hashemi S E. The mediating role of attachment to God in the relationship between character strengths and existential anxiety. JRH 2026; 14 (2)
URL: http://jrh.mazums.ac.ir/article-1-1318-fa.html
URL: http://jrh.mazums.ac.ir/article-1-1318-fa.html
موزرمی یاسمن، مرعشی سید علی، هاشمی سید اسماعیل. نقش میانجی دلبستگی به خدا در رابطه بین توانمندی‌های منش با اضطراب وجودی. دین و سلامت. 1405; 14 (2)
چکیده: (29 مشاهده)
سابقه و هدف: این پژوهش با هدف بررسی روابط ساختاری توانمندی‌های منش با اضطراب وجودی و نقش میانجی‌گری دلبستگی به خدا در دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز انجام شد.
مواد و روش‌ها: جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس و داوطلبانه، ۲۷۰ نفر از طریق پاسخگویی به پرسشنامه آنلاین در مطالعه شرکت کردند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس اضطراب وجودی (گود و گود، ۱۹۷۴)، فرم کوتاه پرسشنامه دلبستگی به خدا (غباری بناب و حدادی کوهسار، ۱۳۹۰) و فرم کوتاه پرسشنامه توانمندی‌های منش (سلیگمن و پیترسون، ۲۰۰۴) بود. داده‌ها با استفاده از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج پژوهش حاکی از آن است که مدل کلی پژوهش مورد تأیید قرار گرفت و همه مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم مدل، معنادار بوده اند. براساس نتایج این پژوهش توانمندی‌های منش به‌طور مستقیم با کاهش اضطراب وجودی و افزایش دلبستگی به خدا مرتبط بوده و هم به‌طور غیرمستقیم از طریق دلبستگی به خدا، با اضطراب وجودی ارتباط معنادار داشتند.
استنتاج: این نتایج بر اهمیت توجه همزمان به مؤلفه‌های روانشناسی مثبت‌نگر و ابعاد معنوی در درک بهتر اضطراب‌های عمیق انسانی مانند اضطراب وجودی تأکید دارند و می‌توانند مبنایی برای طراحی مداخلات روان درمانی مبتنی بر ارتقاء توانمندی‌های منش و تقویت دلبستگی معنوی فراهم کنند.
مواد و روش‌ها: جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس و داوطلبانه، ۲۷۰ نفر از طریق پاسخگویی به پرسشنامه آنلاین در مطالعه شرکت کردند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس اضطراب وجودی (گود و گود، ۱۹۷۴)، فرم کوتاه پرسشنامه دلبستگی به خدا (غباری بناب و حدادی کوهسار، ۱۳۹۰) و فرم کوتاه پرسشنامه توانمندی‌های منش (سلیگمن و پیترسون، ۲۰۰۴) بود. داده‌ها با استفاده از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج پژوهش حاکی از آن است که مدل کلی پژوهش مورد تأیید قرار گرفت و همه مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم مدل، معنادار بوده اند. براساس نتایج این پژوهش توانمندی‌های منش به‌طور مستقیم با کاهش اضطراب وجودی و افزایش دلبستگی به خدا مرتبط بوده و هم به‌طور غیرمستقیم از طریق دلبستگی به خدا، با اضطراب وجودی ارتباط معنادار داشتند.
استنتاج: این نتایج بر اهمیت توجه همزمان به مؤلفه‌های روانشناسی مثبت‌نگر و ابعاد معنوی در درک بهتر اضطراب‌های عمیق انسانی مانند اضطراب وجودی تأکید دارند و می‌توانند مبنایی برای طراحی مداخلات روان درمانی مبتنی بر ارتقاء توانمندی‌های منش و تقویت دلبستگی معنوی فراهم کنند.
نوع مطالعه: پژوهشي - مقاله اصیل |
موضوع مقاله:
روانشناسی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
