دوره 3، شماره 1 - ( دین و سلامت 1394 )                   جلد 3 شماره 1 صفحات 65-72 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hojjati H, Hekmati Pour N, Khandousti S, Mirzaali J, Akhondzadeh G, Kolangi F et al . An Investigation into the Dimensions of Prayer in Cancer Patients. JRH. 2015; 3 (1) :65-72
URL: http://jrh.mazums.ac.ir/article-1-89-fa.html
حجتی حمید، حکمتی‌پور نفیسه، خاندوستی سمیرا، میرزاعلی جمیله، آخوندزاده گلبهار، کلنگی فاطمه و همکاران.. ابعاد توسل به دعا در بیماران سرطانی. دین و سلامت. 1394; 3 (1) :65-72

URL: http://jrh.mazums.ac.ir/article-1-89-fa.html


باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علی ‎آباد کتول، علی آباد کتول، ایران
چکیده:   (963 مشاهده)

سابقه و هدف: یکی از هولناک­ترین تجارب بشری سرطان و رنج ناشی از آن است. مواجهه با این بیماری سبب بحران‌های حاد و شدید در سلامت فرد می‎شود. اعتقادات مذهبی در زمان بیماری نسبت به هر زمان دیگری برای شخص اهمیت بیشتری پیدا می­کند. در میان منابع مذهبی و معنوی بیشترین منبعی که مورد استفاده قرار می‌گیرد، دعا است. دعا محکمترین و بالاترین حلال مشکلات است و با قدرت دعا میتوان انرژی معنوی را آزاد ساخت. مطالعهی حاضر با هدف بررسی ابعاد توسل به دعا در بیماران سرطانی مراجعهکننده به مرکز غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی گلستان در سال 1392 انجام گرفت.

مواد و روش­ها: مطالعهی حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود که در آن 96 بیمار مراجعهکننده به مرکز غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی گلستان با تشخیص سرطان و تحت درمان با داروهای آگونیست به روش سرشماری در سال 1392 انتخاب شدند. اطلاعات توسط پرسشنامهی مشخصات جمعیتی و پرسشنامه توسل به دعا که توسط پولوما (Poloma) و پندلتون (Pendelton) تهیه شده بود، جمعآوری گردید. داده‎های به‎دست آمده توسط نرمافزار آماری SPSS نسخه 16 به کمک آمار توصیفی (فراوانی، میانگین، انحرافمعیار) و آمار استنباطی (آزمون آنالیز واریانس) تجزیه و تحلیل شد.

یافته‌ها: براساس نتایج پژوهش میانگین و انحرافمعیار توسل به دعا در بعد تناوب دعا 7/21±7/91، در بعد تجربه قبلی دعا 8/9±6/45 و در بعد نگرش به دعا 0/8±9/33 بهدست آمد. آزمون آماری نشان داد که بین ابعاد دعا اختلاف معنا‌داری وجود داشت؛ بهطوریکه تناوب دعا با تجربه قبلی دعا (01/0>P)، تناوب دعا با نگرش قبلی به دعا (005/0>P) و درنهایت تجارب قبلی دعا با نگرش قبلی به دعا (01/0>P) ارتباط معناداری داشتند؛ ولی نتایج آزمون رگرسیون خطی چندگانه بین هیچیک از ابعاد دعا با مشخصات جمعیتی ارتباط معنا‌داری را نشان نداد.

استنتاج: با توجه به خوب و بالا بودن تأثیر ابعاد مختلف توسل به دعا در بیماران، می‌توان بیان نمود که توسل به دعا، می‌تواند پایگاه محکمی برای زندگی و تحمل مشکلات و عوارض بیماری و درمانی در بیماران سرطانی محسوب شود؛ بنابراین پرستاران بهعنوان مهمترین عضو کادر درمانی، می‌توانند با شناسایی ابعاد روحی در بیماران سرطانی به ادامه روند درمانی و بهبود کیفیت مراقبت آنها کمک نمایند.

واژه‌های کلیدی: دعا، سرطان، بیماران سرطانی
متن کامل [PDF 419 kb]   (336 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: ۱۳۹۳/۷/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۴/۶/۲۲ | انتشار: ۱۳۹۴/۶/۲۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دین و سلامت می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Religion and Health

Designed & Developed by : Yektaweb