سابقه و هدف: سلامت روان به‏عنوان یکی از دو رکن سلامتی، لازمه‎ی یک زندگی مفید، مؤثر و رضایت‎بخش است. با توجه به نقش برجسته و منحصربه‎فرد دانشجویان به‎عنوان مدیران و آینده‎سازان هر جامعه، تأمین سلامت روان آن‎ها و نیز شناسایی و حذف عوامل منفی مؤثر بر سلامت روان آن‎ها ضروری است؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط سبک زندگی اسلامی با سلامت روان دانشجویان دانشگاه بیرجند انجام گردید.

مواد و روش­ها: جامعه‎ی آماری پژوهش حاضر، کلیه‎ی دانشجویان دانشگاه بیرجند در سال تحصیلی 1393-1392 بود. بدین منظور 300 نفر از دانشجویان (150 نفر دختر، 150 نفر پسر) به روش نمونه‎گیری خوشه‎ای تصادفی، انتخاب گردیدند. برای جمع‎آوری اطلاعات از پرسشنامه‎ی سلامت عمومی گلدبرگ (Goldberg) و پرسشنامه‎ی سبک زندگی اسلامی کاویانی (فرم کوتاه) استفاده شد. نتایج با کمک نرم‎افزار SPSS، از طریق محاسبه ضریب همبستگی پیرسون، آزمون رگرسیون خطی چندگانه و آزمون دقیق فیشر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

یافته‌ها: براساس نتایج حاصل از این پژوهش، بین سبک زندگی اسلامی و سلامت روان با ضریب همبستگی 24/0 در سطح 05/0 (05/0>P) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج نشان می‌دهد که 6 درصد از واریانس متغیر سلامت روان، ناشی از سبک زندگی اسلامی است. سبک زندگی اسلامی بر سلامت روان تأثیر مثبت و معناداری در گروه دختران داشت (05/0>P)؛ اما در گروه پسران، رابطه‎ی معناداری وجود نداشت (05/0>P). نتایج حاصل از اجرای آزمون دقیق فیشر نشان می‎دهد که با 95 درصد اطمینان، سلامت روان در گروه دختران رابطه‎ی قوی‎تری با سبک زندگی اسلامی نسبت به گروه پسران دارد (96/1<z).

استنتاج: بین سبک زندگی اسلامی و سلامت روان پسران و دختران، تفاوت معناداری وجود دارد؛ به‎طوری‎که سلامت روان در گروه دختران رابطه‎ی قوی‎تری با سبک زندگی اسلامی نسبت به گروه پسران دارد. این موضوع نشان می‎دهد که ممکن است مشخصه‎های اجتماعی و جمعیتی نقش مهم‎تری از موضوع جنسیت در سلامت روان ایفا ‎کنند.