دوره 9، شماره 2 - ( اسفند 1400 )
جلد 9 شماره 2 صفحات 70-59 |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران
چکیده: (3798 مشاهده)
کمتوانان جسمی به دلیل معلولیتی که دارند، بهطور طبیعی نمیتوانند برخی تکالیف عبادی خود را به جای آورند. در آموزههای دینی بر اساس قاعده نفی عسر و حرج و قاعده عدم تکلیف ما لایطاق، متناسب با توانایی جسمانی کمتوانان، تکالیف عبادی آنان تشریع شده است. آگاهی کمتوانان از این مهم زمینه علاقهمندی و پایبندی آنها را به انجام فرایض فراهم میکند. ازاینرو پژوهش حاضر با هدف تبیین برخی از وظایف عبادی فردی و اجتماعی کمتوانان جسمی در آموزهای دینی با روش توصیفی تحلیلی در پی پاسخ به این پرسش است که «از منظر آیات و روایات، کمتوانان چگونه باید برخی از وظایف عبادی فردی و اجتماعی را به جای آورند». طبق یافتههای پژوهش در آیات و روایات، دست کم از کیفیت انجام چهار وظیفه عبادی فردی کمتوانان یعنی نماز، حج، دعا و فراگیری مسائل دینی و همچنین از کیفیت انجام چهار وظیفه عبادی اجتماعی آنان یعنی اذانگویی، نماز جماعت و امامت جماعت، جهاد و شهادت دادن سخن رفته است. ادای این وظایف موجب آرامش روح و روان کمتوانان میشود و آنان در پرتو ارتباط مستمر با خداوند متعال در قالب عبادات معین قادر خواهند بود در برابر هجمه ناامیدی و افسردگی احتمالی مقاوم شوند و بر مشکلات ناشی از کمتوانی فائق آیند.
نوع مطالعه: مروری |
موضوع مقاله:
علوم قرآن و حدیث
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |