دوره 10، شماره 1 - ( شهریور 1401 )                   جلد 10 شماره 1 صفحات 55-47 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه فلسفه، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
چکیده:   (42 مشاهده)

سابقه و هدف: یکی از حوزه‌هایی که امروزه مباحث بسیاری را برانگیخته است، پیامدهای شیوع کووید-19 بر بعد دینی زندگی است. به همین دلیل، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه دین‌داری با معناداری زندگی و سلامت معنوی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی بابل در دوران شیوع کووید-19 انجام شد.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی همبستگی است. نمونه آماری شامل 330 نفر از دانشجویان 20تا 29 ساله دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل در سال تحصیلی1400-1399 بودند که به صورت نمونه‌گیری تصادفی ساده و از طریق شبکه‌های مجازی با توزیع لینک پرسش‌نامه در پژوهش شرکت کردند. داده‌ها از طریق پرسش‌نامه‌های استاندارد سلامت معنوی پولوتزین و الیسون (1983)، مقیاس معناداری زندگی استایگر و فرایزر (2006)، مقیاس سنجش دین‌داری خدایاری‌فرد و همکاران (1385) جمع‌آوری شد. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و روش‌های آمار توصیفی و ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون کانونی تجزیه‌وتحلیل شد. در این پژوهش همه موارد اخلاقی رعایت شد و مؤلفان هیچ‌گونه تضاد منافعی را گزارش نکردند.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد بین دین‌داری با معناداری زندگی و سلامت معنوی در دانشجویان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. مقدار تأثیر دین‌داری بر معناداری زندگی دانشجویان 651/0 و بر سلامت معنوی 552/0 بود.
استنتاج: هدف قرار دادن معناداری زندگی و سلامت معنوی به کمک مداخله‌های دینی و مذهبی در بهبود معناداری زندگی و سلامت معنوی دانشجویان در دوران اپیدمی کووید-19 مؤثر بوده است.
     
نوع مطالعه: پژوهشي - مقاله اصیل | موضوع مقاله: روان شناسی اسلامی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.