سابقه و هدف: معنویت در حیطه‎ی بعد روحی-روانی انسان قرار می‎گیرد و حالتی است که در اثر آن احساس معنوی بودن به فرد دست می‎دهد. زمانی که تقرب، هدف متعالی انسانی شود، احساس نشاط و لذت از زندگی حاصل می‎شود. هدف از این مطالعه تبیین دیدگاه و تجربیات دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گلستان از نشاط معنوی در سال1390می‎باشد.

مواد و روش‎ها: در این مطالعه با رویکرد کیفی براساس نمونه‎گیری هدفمند و با حداکثر تنوع و اصل اشباع داده‎ها،50 نفر از دانشجویان وارد مطالعه شدند. برای جمع‎آوری داده‎ها از مصاحبه‎های انفرادی نیمه‎ساختار استفاده شد. مصاحبه‎ها خط به خط دست‎نویس و مطابق رویکرد "تحلیل محتوای" آنالیز شدند. از شرکت‎کنندگان، رضایت‎نامه‎ی آگاهانه برای شرکت در مطالعه و ضبط صدا اخذ گردید.

یافته‌ها: از تحلیل داده‎ها مضامین اصلی "تقرب به خدا"، "احساس شادابی و نشاط"، "احساس آرامش"، "فعالیت های مؤثر بر نشاط معنوی"و "نشاط واقعی و پایدار" استخراج گردید.

استنتاج: دانشجویان زمانی که موفق شدند رابطه‎ی قلبی با معبود خود برقرار نمایند ودر جهت جلب رضایت خدا و خلق خدا گام بردارند، احساس نشاط معنوی داشتند.